Donderdag 11 september 2025

Wat een klote nacht ik denk dat ik alles bij mekaar drie uurtjes geslapen heb. Ik heb heel de nacht lopen hoesten ben er een paar keer uitgeweest om slijm over te geven en was vanmorgen doodop. We zouden vandaag naar Ibiza stad gaan en morgen een rustdag hebben, maar dat hebben we omgewisseld. Ik heb niet mee ontbeten en nog geprobeerd om wat uurtjes slaap in te halen, maar dat lukte niet zo. De rest heeft lekker de middag aan het zwembad doorgebracht en yahtzee gespeeld. ik heb B & B terug zitten kijken. De werksters waren vanmorgen al om 10:30 uur aan de deur geweest, maar omdat iedereen nog in bed lag zijn ze weer weggegaan en vanmiddag kwamen ze met drie man sterk terug. 

Vanavond zouden we naar een strandje aan de noordkust gaan waar lokale en internationale muzikanten samenkomen op het strand om ritmische beats te spelen terwijl de zon langzaam in de Middellandse Zee zakt, ook wel de trommelaars genoemd. Het was ongeveer een klein half uurtje rijden, naar het baaitje van Benirràs. Deze baai ligt prachtig gelegen tussen de rotsen van het noorden en is bekend voor zijn kraakhelder water, bijzondere evenementen en magische zonsondergangen. Hier ervaar je de unieke vibe die Ibiza bijzonder maakt. We hadden geluk toen we aankwamen rijden zagen we een parkeerplaatsje en hebben daar gelijk de auto neergeplant. Het was ongeveer 5 minuten lopen tot we op het strandje aankwamen. Het was al hartstikke druk met mensen die allemaal zaten te wachten op de zonsondergang en de trommelaars. Vanaf het strand zie je een rots in de zee liggen die de mooie naam dedo de Dios krijgt wat hand van God betekent.  (De rots lijkt op een wijsvinger die omhoog wijst richting de hemel.) 

We zijn naar het gebouwtje gelopen waar de trommelaars normaal zitten te trommelen. Het werd steeds drukker. Kort daarna hoorden we de eerste klanken over het strand galmen. We draaide ons om en in een grote cirkel stonden en zaten de mensen om de trommelaars heen en wij stonden dus gewoon vooraan. Steeds meer muzikanten kwamen de groep versterken om lekker samen te jammen. Bij de muzikanten was een oudere vrouw en zij was compleet in haar eigen wereld. Ze leek wel een soort van voodoo danseres en was volledig in haar nopjes maar wij denken dat ze voorafgaand waarschijnlijk iets van een poedertje of pilletje genomen heeft, maar goed als ze maar plezier heeft en dat was het geval. Ook de andere trommelaars en aanwezige waren hier niet vies van, getuige o.a. de sterke wietlucht. 

Maar het was nog een heerlijke ongedwongen relaxte Ibiza sfeer en spontaan begonnen mensen te dansen, waaronder ook Diana zich als hippie met de andere mensen meedeed. 

Toen de zon bijna onder was, zijn we gegaan om de grote drukte voor te zijn, daar we nog moesten gaan eten. In de auto hebben we besloten om naar een dorpje vlakbij huis te rijden genaamd Es Canar. Hier hebben we bij restaurant La Perla zitten eten. We kregen hartstikke veel en de halve borden gingen weer mee terug. Niet omdat het vies was maar gewoon te veel.

Weer terug in het huisje hebben we zoals iedere avond de bondgenoten teruggekeken en daarna zijn we naar bed gegaan en morgen hebben we hier onze hele laatste dag.