Vrijdag 12 september 2025

De werksters stonden vanmorgen weer aan de deur, maar iedereen lag nog in diepe rust behalve John die stond in de douche. Toen John buiten zat met een koffietje, kwam Arjan er ook gezellig bij zitten. Zij zijn later boodschappen gaan doen en hebben we gezamenlijk zitten ontbijten. Toen iedereen er klaar voor was, zijn we met de auto richting Ibiza stad gereden op een grote parkeerplaats “Es Pratet” hadden we genoeg plek om onze auto neer te zetten. We zijn richting de haven gelopen en het was gewoon weer 31°.

Het zweet gutste alweer van ons lichaam, maar onze planning was het historische centrum van Ibiza stad “Dalt Vila” te bezoeken. Dalt Vila wordt vaak omschreven als oude stad het betekent letterlijk “hoge stad” en hoog dat was het. We zagen een grote stadsmuur eromheen liggen uit de 16e eeuw gebouwd door de Spanjaarden. Dit is allemaal nog intact en mooi om te zien.

Via enkele winkelstraatjes zijn we naar de indrukwekkende toegangspoort ”Portal de ses  Taules” gelopen, deze toegangspoort leidt naar het hart van de stad. Natuurlijk werd dit vastgelegd op foto.

Omdat het nogal warm was, zijn we al snel op het terrasje neergestreken genaamd Cevitxef. Hier hebben we heerlijk wat koud drinken genomen. De ijsblokjes die overbleven heb ik laten smelten in m’n nek. Heerlijk koel was dat.

Bij het afrekenen stonden er twee bedragen op de bon één wat het werkelijk kostte en twee wat het bedrag was met fooi, Diana betaalde en zei dat ze maar € 13 terug hoefde te hebben maar ze kreeg maar € 12 terug dus de ober berekende zich eigen een extra fooitje van een euro. Nou hier gaan we dus niet meer zitten vandaag. We zijn langzaam naar boven gelopen en aan de linkerkant zag je de stadsmuur waar we eerst naartoe gegaan zijn.

Hier had je een mooi uitzicht over de haven en zagen we een groot cruiseschip liggen ook stonden er een aantal kanonnen, we zijn wat rondgelopen en foto’s gemaakt.

De kathedraal stond nog steeds een stuk hoger dan waar we nu stonden dus dat betekende dat we nog een aardig stukje omhoog moesten.

Nu was hij tussen 1:30 uur en 17.00 uur gesloten. Ik had overal gelezen dat je heel veel trappen moest lopen om boven te komen, maar tot nu toe waren we nog amper een traptrede tegengekomen. Degene die we zagen stond een hek voor en mochten we niet door. Arjan was al vooruitgelopen om te kijken of het nog ver was maar na een aantal minuten kwam hij helemaal bezweet terug en zei dat het nog een flink stukje was. Dan maar weer een  terrasje pakken want het was nog steeds bloedheet. We hebben ook gelijk iets gegeten een kaasplankje met drie soorten kaas en lekkere chips om het zoutgehalte op peil te houden.

Aan de ober vroegen we of dat het nog ver lopen was naar boven. Hij zei dat het ongeveer 5 minuten was. We hebben op ons gemak daar gezeten tot het zeker vijf uur was geweest en zijn toen langzaam omhoog gelopen.

Wederom geen trap gezien. Het waren best gladde keitjes waar we over omhoog moesten maar al met al viel het heel hard mee. We kwamen op het pleintje waar de kathedraal uit de 13e eeuw aan lag.

We zijn hier binnen gaan kijken, maar het was een vrij sober interieur. Het enige wat wel goed was dat we een echt kaarsje konden steken en niet van die nep dingetjes dus John en Diana hebben een kaarsje aangestoken, dit doen we altijd. 

We zijn nog wat rondgelopen daar boven, hebben nog wat foto’s gemaakt en zijn toen jawel via een trap naar beneden gelopen, dus we hadden eigenlijk de perfecte route zo.

We kwamen weer op hetzelfde plekje uit waar we ook waren begonnen. hier had je een straatje met leuke eettentjes, we zijn wat winkeltjes in geweest en toen bij eettentje Pino gaan eten. Diana had ravioli met schimmelkaas en gekarameliseerde peer, Arjan had tagliatelle bolognese, John had lasagne en ik had een carpaccio. Het smaakte weer heerlijk en Arjan en ik hadden nog een toetje na, namelijk Banoffee Post, echt heerlijk met banaan, karamel, slagroom, bolletje ijs hmmmmmm.

Nadat we betaald hadden, zijn we langzaamaan weer naar beneden gelopen. Arjan en Diana zijn nog een Ushuaia winkeltje ingeweest. John en ik hebben aan de haven zitten wachten en zijn in gesprek geraakt met Wendy uit Australië. Zij begon gelijk van alles te vertellen over haarzelf en hoe ze hier terecht is gekomen blabla. Arjan en Diana hadden zich ondertussen zich alweer bij ons gevoegd.

We hebben gedag gezegd en zijn naar de parkeerplaats gelopen waar we € 25 moesten aftikken en onze voetjes deden ook zeer. Thuis aangekomen heeft Arjan nog een plons in het zwembad genomen en Diana is ondertussen weer flink gaan snotteren. Ze was als eerste hiermee begonnen aan het begin van de vakantie stak Arjan aan daarna mij en nu begint ze zelf weer te niezen en te snotteren. Hopelijk kan ze goed slapen vannacht. We hebben allemaal een douche genomen de bondgenoten gekeken en naar bed gegaan. Ik heb alvast ingecheckt voor morgen en de boarding pass naar iedereen toegestuurd dan is dat een ieder geval al gedaan.

Welterusten.